Mijn gegevens: Caroline Schaay, 12 maart 1965, Amstelveen

Mijn werk: Visagie, Fotografie en Life coach. Ik zie, ik zie wat jij niet ziet……

Mijn passie toen: al op jonge leeftijd met vriendinnetjes experimenteren met haar en make-up, en elkaar daarna fotograferen. Verschillende vriendinnen hebben zich met deze foto's succesvol ingeschreven bij modellen bureaus

Mijn ontdekking: ‘Het wonder van de doka’, toen ik 17 was….

Mijn ontwikkeling: na de HAVO ben ik privé opgeleid door Make-up Artist Paco Baez en deed ik ‘s avonds de kappers vakschool. Heel snel al werkte ik als freelancer voor TV commercials en Films, o.a voor Film productie maatschappijen in 2007: DENZZO, Ministry of film, Hazazah, Leuk werkt woldwide, Maarten.nl

Mijn eerste ‘echte’ foto-opdracht: Youp van ’t Hek vraagt mij in 1999 voor een serie foto’s achter de schermen. We maakten samen het boek ‘Artiesteningang’.

Mijn passie nu: Het mooie in mensen benadrukken en naar buiten brengen, of dat nu via de visagie, via de fotografie of zelfs meer innerlijk via the Work van Byron Katie is. ( kijk ook op www.werkenmetthework.nl……)

Deze passie uit zich in het vangen van echte emoties en sferen die overal en altijd aanwezig zijn. Ik voel ze, zie ze en leg ze vast zoals ze in werkelijkheid zijn, zoals de kerstbomen bij het vuilnis en de serie stills van de Universiteit Wageningen. (genomineerd voor een PANL en een plaatsing in het PANL-boek 2003).

Mijn sociale aspect: Omdat ik me op m’n gemak en dicht bij mezelf voel, ervaar ik dat mensen zich ook snel prettig en op hun gemak voelen en ze zichzelf durven laten zien. Ik ‘zag’ de meisjes van negen jaar, de 50/50 kids en de metakids-patiëntjes.

Mijn meest recente trots: de ‘pure’ reportage in het 50/50 soepboek over het uitdelen van soep door het Leger des Heils aan daklozen.

Mijn inzicht: Kennis van fotografie en licht is een waardevolle aanvulling voor visagie... en andersom.

Mijn specialiteit: Frisse natuurlijke Make-up & Zwart/wit documentaire fotoreportages.

Mijn drijfveer: de schoonheid in alles en iedereen zien en naar buiten te brengen (via visagie en the work) en die vervolgens om te zetten in beeldmateriaal, zodat ik kan zeggen…kijk!!!! ik zie ik zie wat jij niet ziet.